Skalna Ujeżdżalnia Koni
Letni hipodrom powstał w Salzburgu w 1693 roku na zlecenie księcia arcybiskupa Johanna Ernsta von Thun. Na jego urządzenie wykorzystano kamieniołom na górze Mönchsberg, z którego na początki XVII wieku pobierano konglomerat pod budowę katedry. Ideę adaptacji kamieniołomu i projekt Skalnej Ujeżdżalni przypisuje się wybitnemu architektowi okresu baroku, J.B. Fischerowi von Erlach.
Historia budowy
W stromej, skalnej ścianie wykuto 96 trzykondygnacyjnych lóż, gdzie zasiadali widzowie. Na otoczonej nimi z dwóch stron arenie odbywały się wyścigi konne, turnieje i walki zwierząt. Miejsce to wykorzystał po raz pierwszy jako scenę teatralną Max Reinhardt, wystawiając w 1926 r. "Sługę dwóch panów" Goldoniego.
W 1933 r. Clemens Holzmeister wybudował tu swoje legendarne "miasto Fausta", tworząc niezwykłą scenografię do mistrzowskiego dzieła Goethego. Pierwsza opera rozbrzmiała na tej scenie w 1948 r. - Orfeo ed Euridice Glucka pod batutą Herberta von Karajana.
W latach 1969/70 Skalna Ujeżdżalnia została gruntownie przebudowana według planów Clemensa Holzmeistra. Scena o szerokości 40 m została wyposażona w czterometrową zapadnię. Odnowiono wolno stojącą widownię z ukrytym pod nią depozytem teatralnym. W pochmurne dni całość chroni ruchome, światłoszczelne zadaszenie z siatką zbierającą deszcz i tłumiącą jego odgłosy.
Obecnie Skalna Ujeżdżalnia Koni mieści 1437 widzów i dzieli foyer z nowym teatrem festiwalowym Haus für Mozart.
wróć
