St. Erhard's Church

Pierwotnie zbudowany jako kościół szpitalny, Święty Erhard należał do majątku opactwa Nonnberg. Święty Erhard był współczesnym patrona Salzburga Ruprechta i prawdopodobnie był irsko-szkockim mnichiem, który uchodził za cudownego pomocnika chorych i obrońcę ubogich.

Historia budowy

W miejscu, gdzie wcześniej stała mała kaplica, w 1689 roku zbudowano nowy kościół Erhard w zgodzie z planami młodego architekta Giovanni Gaspare Zugalli. Nawet cmentarz został założony naprzeciwko kościoła w 1727 roku, który jednak został opuszczony już w połowie XIX wieku. W 1853 roku St. Erhard stał się kościołem parafialnym i pozostał nim do dziś. W jednolitości swojego stylu w włoskim baroku kościół parafialny St. Erhard stanowi jeden z najbardziej niezwykłych budowli sakralnych Salzburga.

Architektura i wnętrze

Kościół prezentuje się jako arcydzieło Salzburga z czasów, gdy styl włoskiego baroku z całym swoim przepychem, radością życia oraz bogactwem kolorów i form był preferowany. Do szczególnych cech w wyglądzie należy dwuwieżowa fasada zwieńczona kopułą, dwuskrzydłowe schody oraz ścienna fontanna z lwim głową pełniącym rolę wody tryskającej. Według dawnych wierzeń woda pochodzi z uzdrawiającego źródła o oczyszczającej i dającej życie mocy.

Wnętrze kościoła Erhard odznacza się bogatą dekoracją i kolorowym stiukiem braci Francesco i Carl-Antonio Brenno. Obraz na ołtarzu głównym przedstawia chrzest Odilii przez Świętego Erharda i został namalowany przez Johann Michael Rottmayr w 1692 roku. Okazały ołtarz główny, pokryty stiukiem marmurowym, pochodzi od rzeźbiarza Andreasa Götzingera.
Figury wyrzeźbione w wysokim reliefie przedstawiają trzech biskupów założycieli Salzburga: Świętego Ruperta, Witalisa i Wirgila, a także Świętego Marcina z Tours. Czwórce biskupów przypisane są cztery cnoty kardynalne: mądrość, siłę, umiarkowanie i sprawiedliwość.